Karaniwan tanawin ang Metropolitan Theatre na nakapuwesto sa may kalye Lawton, Manila at halos katapat ng Liwasang Bonifacio at Philippine Post Office. Ngunit sa ilang pagkakataaon na mapapadako ang tingin ko rito lalo na kapag trapik ay hindi nawawala ang aking panghihinayang sa gusali na ito.
Sayang kasi maganda pa ang itsura sa labas. Sayang dahil mayaman daw ang kasaysayan nito. Sayang ang perang ipinangpapagawa nito rito kung wala rin. Sayang dahil marami sanang magandang pagtatanghal ang puwedeng ipalabas dito. Sayang at hindi ko pa napapasok. Sayang dahil marami na raw momo sa loob nito.
Sa kabutihang pagkakataon ay napasok ko ito (kasama ito sa itinerary ng Postal Heritage Walking Tour). Sabi nila may mga spirits daw sa loob nito kaya mas exciting kahit spooky! Sa awa naman wala naman sobrang kahina-hinala kaming nakasama sa loob. May ilang part lang talaga sa loob na parang may bumubulong sa iyo na mainit na hangin na sukat na ika-fountain ng pawis mo, all over.
Pero higit sa mga alingasngas about ghosts, pawisang mga katawan, kwentuhan at picture-picture ay ang panghihinayang talaga. Sayang kasi napabayaan ang loob, puwedeng-puwede pa itong magamit kung aayusin. Hindi ko alam kung magkano ang magiging budget sa reconstruction nito pero sayang talaga. Mabusisi ang pagkakagawa ng mga paintings, walls at pagkakaayos nito. By the way, ang architecture ng Metropolitan theatre o Met ay si Juan M. Arellano at ang mahusay na eskultor na tumira sa façade nito ay ang Italian na si Francesco Ricardo Monti. Art deco ang tawag sa designyo nito na hango sa trend noong 1920 sa Paris.
Huli raw itong nagamit noong 1996 at nagkaroon ng soft opening noong isang taon. Hindi na ako masyadong magkukuwento tingnan nyo na lang ang mga kuha ko… (ala photojournalist lang an drama)
history (click to zoom out)
roof top
rehearsal/ dressing room
macho!!!
lonely and whinning Empty Room
ceiling
sliding door
stage
Arc
mark of soft opening
Old Met
More from hitokirihoshi
hitokirihoshi Recommends
- 9 basic tricks for effortlessly improving your diet (Sportize.me)
- Google+ Invite (verenetta)
hindi ba’t gagawin mall na ito?
sana magka-astrovision
hehe
baliw ka talaga! hehehe
bago yan ano na balita sa embassy n’yo?
balita ko, may plan na irehabilitate ang MET. hindi pa pala inuumpisahan…
naku apollo puro plano lang ata. sana matuloy at maging consistent sila. kung sino man sila.
pag ginagawa nila yun, hindi puwedeng hindi ako manonood sa theater na yan.
hello, hoshi girl….
bah, ang gaganda ng snapshots mo, may mood baga? peyborit ko ang sliding door, ang kulit lang.
naabutan ko pang operating iyang MET noong araw. mapolitika yata kaya naipasara at napabayaan…
ang husay at nai-feature mo ito. gusto kong may backgrounder pa re: art deco. ikaw na…
wahhh nakakatuwa naman itong comment mo. hehehe gusto kong maniwala na magaling na ako sa anggulong photography ahehehe!
korek kailangan talagang buma-background para mukhang nag-research naman ako at nakinig sa kapaliwanagan nung nagpunta kami doon. hehehe
mabuhay!
aus sA title.. rinig hanggang dito ung screaming hehe
naman….hehehehe!
May sentimental value sa akin ang Met. Bagong salta ako sa Maynila noon, 13 years old ako, nang una akong makapanood ng play (oo, late bloomer ako hehehe. Wala kasing ganyan-ganyan sa probinsiya ko eh). Full-length play yun at sobrang naaliw ako at na-amuse na parang nanonood ako ng pelikula sa betamax (oo, betamax pa uso nun) tapos yung performance live na live.
Nakakahinayang naman at parang hindi ito naalagaan nang maayos.
oi at least nakapasok ka pa dyan at namalas mo pa kung paano pakinabangan ito ng mga artista. oo nakakapanghinayang talaga, sayang yung mga memories na tulad ng sa iyo. huhuhu!
pero tingin ko, kaya pa itong buhayin kung bibigyan ng pansin.
[...] Parks and Wild Life, Quezon Memorial Shrine, Fort Santiago ( Intramuros), Manila Chinese Cemetery, Metropolitan Theatre, National Museum, at ang mga Churches na pinuntahan namin sa aming Visita Iglesia pero cool pa rin [...]